اول از همه تولد گیلدا جونمو تبریک میگم.....عزیز امیدوارم هزار سال زنده باشی و زندگی کنی.....

4شنبه مریم واسم کادو ولنتاین خریده بود......عزیزم.....یه عروسک خوشمل......کاش از خدا یه چیز دیگه میخواستم........مثلا......دیگه دیگه.........

سر صف ناظممون گفت لیلا حجابت را درست کن و برو تو صف و حرف نزن......منم از جلو چشمش رفتم اونطرف ولی محل به بقیه حرفاش ندادم.......همه بچه ها میگفتن،لیلا گفت حجابت را درست کن.......گفتم بزارین هرچی میخواد بگه....اصلا به اون چه ربطی داره(خدایی زیادم مقنعم عقب نبودا،ولی این خوشش میاد به من گیر بده)....حالا به هرکی میرسم همینو میگه...ای بابا....بعد که داشتم میرفتم کلاس گفت بیا اینجا.....گفتم بله؟؟؟گفت انگار خیلی دور برداشتی و میخوای شلوغ کنی،میگم حجابت را درست کن انگار نه انگار و هرچی بچه ها بهت میگن شونه بالا میندازی.....گفتم من شونه بالا انداختم؟؟؟؟گفت میدونی اون روی سگم بالا بیاد چیکار میکنم حتی شده اخراجت میکنم و حواست را جمع کن.........گفتم باشه و اومدم.......ای بابا....آدم مزخرف......اخراج؟؟؟؟؟اخه کدوم خری واسه حجاب اخراج میکنه دلم میخواد چنین کاری بکنی اون موقع منم که زندگیتو آتیش میزنم......مخصوصا اگه کسی از اداره اتفاق 3 شنبه را بفهمه پدر همتونو در میارن........فقط کافیه پیله تو پیله من بندازن......ولی ناظممون یه چیزیش بود.......همش پاچه اینو اونو میگرفت........

5شنبه عصر رفتم آموزشگاه بعد یکی از دوستامو برده بودم ولی مسئول اونجا نزاشت ببرمش تو.....آخه این مسئول هیچ روزی نبودا همون روز من نمیدونم از کدوم گوری پیداش شده بود.....چقدر حالم گرفته شد........

جمعه عصر رفتم نمایشگاه کامپیوتر.......واااااااااااااااااااااای یه چیزایی بودا........اخر سیستم...... کیف کردم.....آدماش دیدنی تر بودن........یه سری آدم باکلاس اخر تیپ.......یکی از غرفه هاش همه آدماش،مردهاشون بلوز نارنجی با شلوار مشکی و خانم یه مقنعه نارنجی با چادر مشکی.........کلی ذوقیدم........غرفشون مال کسایی بود که ویندوز xp را به طور کامل فارسی کرده بودن........یه کلمه اگلیسی هم توی این ویندوز نبود.......خیلی جالب بود........

یکشنبه زنگ تاریخ یکی از بچه ها به طور عجیبی از روی صندلی پرت شد پایین.......تا دوساعت شده بود پایه خنده........بعدشم من یه دفترهام را درآوردم......در واقع میشه گفت یه دفتر خاطرات کاملا شخصی که همیشه پیشمه....یکمش را فارسی نوشتم بقیشم انگلیسی.....یه سری چیز هم لای برگه هاش....مثلا:عکس و کارت و .......اینجور چیزا.....بعد دبیرمون اومد گفت بده ببینم......گفتم چی؟؟؟نه اصلا نمیتونم.....گفت بده....گفتم خانم کاملا شخصیه شرمنده.....فقط کافی بود بازش میکرد و اون صفحه ای که نباید میوورد را میوورد اون موقع چی میشد؟؟؟؟؟خلاصه نهایت سعیم را کردم تا نگیرتش....زیادی روش زیاد شده..........

5شنبه شب با بابام حرفم شد.......اصلا نمیتونم صدای هیچ کدومشون را بشنوم.......اصلا دیگه تحمل صدای هیچ کدومشون را ندارم......نه مامانم نه بابام نه داداشم......یه لحظه هم دلم نمیخواد ببینمشون......وقتی حرف میزنن انگار دارن با کفش میخی روی اعصاب من راه میرن.......اعصابم خیلی ضعیف شده......من از آدمایی که فقط خودشونو قبول دارن بدم میاد........از اونایی که فکر میکنن فقط خودشون خوبن و بقیه مردم بدن.........از اونایی که فکر میکنن فقط خودشون پول دارن و بقیه ندارن(خیلی جون خودشون پول دارن،نمیگم ندارن ولی.....)....از اونایی که فکر میکنن فقط خودشونن که زندگیشون توی رفاهه وبقیه را میگن همش تظاهر........من از این اخلاقا بدم میاد.......پس چرا باید با یه همچین آدمایی زندگی کنم؟؟؟؟چرا نمیخوان قبول کنن؟؟؟؟؟چرا وقتی یه چیزی میگم که فلانی اینجور فلانی اونجور حتی رو خواهر خودش مثال میزنم میگه نه همش ظاهره؟؟؟؟کدوم ظاهر؟؟؟پس چرا تو اینجوری نیستی؟؟؟؟؟چرا تو ظاهرت را خوب نمیکنی؟؟؟؟منم مثل بقیه......یه زمانی من همه چی داشتم و اطرافیانم هیچی ولی حالا اونان که همه چی دارن و من هیچی.......بعد ادعاشونم میشه..... میگن همه دروغ میگن.....میگن میخوان کلاس بزارن.......اخه وقتی یه چیزی را دارم میبینم دیگه کجاش دروغه؟؟؟؟کجاش کلاس؟؟؟آخه مگه مرض دارن واسه من دروغ بگن؟؟؟؟اونم کسایی که همشون میدونن من چه وضع روحی افتضاحی دارم و هرچیزی خیلی زود اعصابم را بهم میریزه.......اگه اینا نمیدونن من مشکل اعصاب و روحی دارم لااقل اونا میدونن..........همیشه هوامو دارن..........ولی اینا روز به روز دارن منو بدتر میکنن.....خودم دارم یه کاری میکنم که مهم نباشه ولی نمیزارن......من اصلا مثل اونا نیستم.....نمیخوام تعریف کنم ولی یه آدم خاکی و ساده بی ریام.........با همه خوب رفتار میکنم هر چقدر هم که آدم بدی باشه.....واسه همه احترام قائلم هرچی هم که باهاش بد باشم......زود صمیمی میشم و با همه راحتم......از رودرواسی و اینجور چیزا متنفرم.......همه را با خودم یکی میبینم........از تحقیر کردن و تو سر زدن و مسخره کردن خیلی بدم میاد.....چند وقتی هم که اینو اونو مسخره میکردم دیدم خیلی بده و اصلا خوشم نمیاد و سریع گذاشتم کنار.......اون کسی هم که مسخره میکردم شاید مینوشی بود......اگه کسی دیگه هم بود بهش میگفتم که مسخرت کردم.......از قضاوت کردن در مورد آدما اونجوری که خودم میخوام و دوست دارم بدم میاد.......هرکسی را هرجوری که هست در موردش قضاوت میکنم اگه خوب باشه خوب اگه بد باشه بد......هروقت هرکسی باهام مشورت میکنه تا جایی که بشه و بدونم راهنماییش میکنم حتی اگه با اون شخص رابطم خوب نباشه.......مثلا واسه کادوی ولنتاین که مینوشی باهام مشورت کرد تا جایی که میدونستم بهش کمک کردم......بعدم که کادوش را انتخاب کرد خیلی راحت ایرادش را بهش گفتم....چون با همه راحتم و رودرواسی ندارم.......دلم میخواد آدمایی که باهاشون زندگی میکنمم همینجور باشن......ولی نیستن.......

تنهام خیلی،خیلی تنهام........یه پشتیبان میخوام.......یکی که درکم کنه........خدا یه مدتی بهم دادش ولی خیلی زود گرفتش......همش باید رو پای خودم بایستم........اگه بزارن......همش محدودیت بدون هیچ راهنمایی و پشتیبانی...........اون هفته مامانم اومده مدرسه واسه کارنامم هرچی دبیر و ناظم و مشاور حرف از خودشون در آوردن تحویل مامانم دادند ولی مامانم حاضر نشد ببینه راست یا دروغ......میگه اونا راست میگن و تو دروغ...........همیشه کسی که دروغ میگه منم......و اونی که راست میگن بقیه هستن.....آخه کدوم مادری میاد و علیه دخترش با ناظم مدرسه روی هم میریزه؟؟؟؟؟همیشه باید به عنوان خراب ترین دختر روی زمین خطاب بشم،چرا؟؟؟چون یه بار توی زندگیم یه نفر را با تمام وجود دوسش داشتم........آره جرم من دوست داشتن.....جرم من زندگی.......جرم من.......اما اونم زد زیرش و گفت همش بازی بوده......اونم دوسم نداشت ولی پشتیبانه خوبی بود که خیلی چیزا یادم داد......آره اونم دوست داشتنم را باور نکرد........کاش واسه یه بارم که شده اینجا را میخوند.....

پ.ن1:یه بغضی تو گلوم ولی نمیدونم چرا گریم نمیاد.......دلم میخواد سرم را بزارم روی شونه های یه نفر....دستشو بگیرم و واسش گریه کنم........حرف بزنم......اونقدر اون دستاش را فشار بدم تا تمام حسم همراه با حرفام بهش منتقل بشه.....هیچکسیم غیر از مریم فعلا ندارم....مریم گلی کجایی؟؟؟ولی اونم نمیشه ها.....کسی هیچی نگه،دیروز 1:15 باهاش داشتم با تلفن حرف میزدم ولی بازم آروم نشدم....چیکار کنم؟؟؟؟فقط یه نفر اینجور موقع ها میتونه آرومم کنه اونم در دسترس نیست......

پ.ن2:خیلی طولانی شد نه؟؟؟؟خیلی خلاصش کردم ولی نمیدونم چرا زیاد میشه؟؟؟ببخشید.

پ.ن_مهم:یه عروسک داشتم شکل یه هزار پا بود.......نارنجی بود.......خیلی دوسش داشتم به اندازه تمام زندگیم.......پارسال ولنتاین جفتش کردم........جفتش پیش یکی دیگس......ولی اون که پیش من بود تیکه تیکه شد........دیروز طی یه عملیات خفن تیکه تیکش کردم..........